Eaglewatch: roofvogels en uilen
Roofvogels en uilen in de wereld:
Amerika Afrika Europa AziŽ OceaniŽ
Afbeeldingen
Velduil - Asio flammeus
Velduil - Asio flammeus
Velduil - Asio flammeus
Voorkomen Velduil - Asio flammeus
Taxonomie:
   ORDE Strigiformes Strigiformes
    ONDER ORDE  
        FAMILIE Strigidae Strigidae
            ONDER FAMILIE  
Benaming:
Nederlands Velduil - Asio flammeus (Pontoppidan, 1763)
English Short-eared Owl FranÁais Hibou Des Marais Deutch Sumpfohreule
Italiano Gufo di palude Svenska Jorduggla EspaŮol Bķho Campestre
PortuguÍs Coruja-do-nabal Polski Uszatka błotna Dansk Mosehornugle
 
Rode lijst:
 
Populatie trend:
Populatie trend van deze soort is onbekend Populatie trend van deze soort is onbekend.
 
Ondersoorten:
Er zijn tien ondersoorten gemeld:
- Asio flammeus flammeus
- Asio flammeus galapagoensis
- Asio flammeus ponapensis
- Asio flammeus sandwichensis
- Asio flammeus domingensis
- Asio flammeus portoricensis
- Asio flammeus pallidicaudus
- Asio flammeus bogotensis
- Asio flammeus suinda
- Asio flammeus sanfordi
 
Afmetingen en gewichten:
Lengte : 34 - 42 cm
Spanwijdte : 96 - 107 cm
Gewicht : (M) 300 - 430 gram / (V) 350 - 500 gram
 
Kenmerken:
De velduil lijkt op de ransuil, maar heeft zeer korte, nauwelijks herkenbare oorpluimen. Diagnostische kenmerken in vergelijking met de ransuil zijn de zwavelgele iris en de zwarte omranding van de ogen in de verder lichte gezichtssluier en bovendien de in de lengte gestreepte onderzijde van het lichaam (zonder dwarsbandering). De grondkleur van het verenkleed is licht geelbruin, op de bovenzijde met een grof patroon van brede donkerbruine vlekken, hetgeen goede camouflage biedt voor de op de grond zittende uil.
 
Vlucht:
De bewegingen van de velduil zijn sierlijk en krachtig. De vogels kunnen goed lopen en springen op de grond en gebruiken in de broedtijd ook echte "tunnels" in het hoge gras. Bij het lopen door de lage vegetatie duwen jonge uilen met zijwaartse kopbewegingen hinderlijke grashalmen opzij. Ook kunnen zij klauteren in bosjes, met gebruikmaking van klauwen, vleugels en snavel. De vlucht maakt een lichte, kiekendiefachtige indruk.
 
Verspreiding:
Het verspreidingsgebied van de hol-Arctische nominaatvorm omvat grote gebieden in noordelijk EuraziŽ en in Noord-Amerika, van de toendra in het noorden tot de steppen in het zuiden. Andere ondersoorten komen voor in delen van Zuid-Amerika en op enkele eilanden in het Caribische gebied, de Zuid-Atlantische Oceaan en de Stille Oceaan. de grootste aantallen velduilen (in totaal meer dan 90% van het totale Europese bestand) komen voor in Rusland (meer dan 10.000 broedparen), Finland (circa 5500 broedparen), Zweden (circa 3500 broedparen) en Noorwegen (circa 3200 broedparen).
 
Habitat:
De velduil leeft in open terrein met lage, maar genoeg dekking biedende, vegetatie. Men kan de uil vooral aantreffen in vochtige, ten dele moerasachtige laagten, venen en verlandingszones en in open duinlandschappen met vochtige plaatsen langs de kust. Een vereiste voor broeden op bijvoorbeeld het Duitse Waddeneiland Borkum was feit dat daar sinds de indijking grote aantallen veldmuizen voorkwamen en deze populaties niet meer door overstromingen ten gronde konden gaan.
 
Geluid:
Het geluid van een velduil is dof en ingetogen, relatief zacht en draagt in open terrein niet ver. De territoriale zang van het mannetje is een snelle reeks van 10 - 20 eenvoudige, duidelijke boe-klanken (ongeveer 1 - 4 klanken per seconde).
 
Voedsel:
-
 
Voortplanting:
-
 
Overige:
 
 
Ingezonden foto's:
©: