Eaglewatch: roofvogels en uilen
Roofvogels en uilen in de wereld:
Amerika Afrika Europa AziŽ OceaniŽ
Afbeeldingen
Spaanse keizerarend - Aquila adalberti
Spaanse keizerarend - Aquila adalberti
Spaanse keizerarend - Aquila adalberti
Voorkomen Spaanse keizerarend - Aquila adalberti
Taxonomie:
   ORDE Falconiformes Index A-Z [Falconiformes]
    ONDER ORDE Accipitres
        FAMILIE Accipitidae
            ONDER FAMILIE Accipitrinae
Benaming:
Nederlands Spaanse keizerarend - Aquila adalberti (Brehm, 1861)
English Spanish imperial eagle FranÁais Aigle ibťrique Deutch Spanischer Kaiseradler
Italiano Aquila imperiale spagnola Svenska Spansk kejsarŲrn EspaŮol Aguila imperial ibťrica
PortuguÍs Ńguia-imperial-ibťrica Polski Orzel iberyjski Dansk Spansk KejserÝrn
 
Rode lijst:
 
Populatie trend:
Populatie trend van deze soort loopt op Populatie trend van deze soort neemt toe.
 
Ondersoorten:
Er zijn geen ondersoorten gemeld (monotypisch).
 
Afmetingen en gewichten:
Lengte : 78 - 82 cm
Spanwijdte : 180 - 210 cm
Gewicht : (M) gemiddeld 2700 gram / (V) gemiddeld 3500 gram
 
Kenmerken:
 De belangrijkste kenmerken van de volwassen Spaanse Keizerarend zijn de opvallende witte vlekken op de schouder en de vleugelboeg; verder is de vogel grotendeels zwartbruin gekleurd. Door deze witte vlekken op de vleugelboeg onderscheidt de Spaanse Keizerarend zich van de Oostelijke Keizerarend. Net als bij de laatstgenoemde is ook bij deze soort het achterhoofd en de achterhals licht geelbruin. De staart is lichtgrijs met een zeer brede donkere eindband.

Het jeugdkleed van de Spaanse Keizerarend is iets donkerder roodbruin dan dat van de Oostelijke Keizerarend en later zandkleurig, maar altijd - ter onderscheid van de Oostelijke Keizerarend - zonder lengtestrepen.
 
Vlucht:
-
 
Verspreiding:
Het verspreidingsgebied van deze soort is tegenwoordig beperkt tot het zuidwestelijke deel van Spanje, waar de grootste aantallen vooral in de volgende zes gebieden leven: regio Carpetana (Sierra Guadarrama en Sierra Gredos), regio Orgenta, Tajobekken, Sierra Morena, Sierra MŠlaga en het nationaal park DoŮanna en omgeving. In Portugal was er in 2003 na een afwezigheid van ongeveer 20 jaar weer een succesvol broedgeval. Ook in Marokko, waar deze soort meer dan 150 jaar niet meer had gebroed, is in 1995 weer een broedpaar gevonden.
 
Habitat:
De habitat van de Spaanse Keizerarend wordt gevormd door de meer of minder uitgestrekte eikenbossen in de bergachtige streken in het zuidwestelijk deel van het Iberisch Schiereiland, de dalen van de rivieren Tajo en Tiťtar en de beboste moerassen en duinen in de Marismas van de Guadalquivir.
 
Geluid:
Tijdens de balts is een snel achterelkaar herhaalde blaffende roep te horen, die aan het geluid van een raaf doet denken. Bij gevaar voor het nest is een gedempt 'ko-gok' te horen. De bedelroep van de jongen is een herhaald 'stiarb'.
 
Voedsel:
Naast de jacht vanaf een zitplaats zoekt de Spaanse Keizerarend doorgaans vliegend op een hoogte van 2 - 30 meter naar voedsel. Daarbij wordt vaak de dekking van bomen of struiken benut om een verrassingseffect te garanderen. Zodra de arend een prooidier heeft opgemerkt, probeert hij de prooi in een stootduik op de grond te grijpen. Konijnen vormen meer dan 50% het hoofdvoedsel van de Spaanse Keizerarend. Bovendien worden natuurlijk ook andere soorten kleine zoogdieren gevangen en gegeten, alsmede aas en prooien van andere roofvogels.
 
Voortplanting:
Spaanse Keizerarend zijn doorgaans pas op een leeftijd van 4 - 5 jaar geslachtsrijp. Niet zelden zijn er echter broedparen waarbij een van de partners - meestal het vrouwtje - nog een onvolwassen kleed draagt. Af en toe worden bij dergelijke broedparen ook eieren gelegd en soms is er zelfs sprake van een succesvol broedgeval.
 
Overige:
 
 
Ingezonden foto's:
©: