|
|
|
Roofvogels en uilen in de wereld:
|
|
|
|
 Spaanse keizerarend - Aquila adalberti (Brehm, 1861) |
Spanish imperial eagle |
Aigle ibérique |
Spanischer Kaiseradler |
Aquila imperiale spagnola |
Spansk kejsarörn |
Aguila imperial ibérica |
Águia-imperial-ibérica |
Orzel iberyjski |
Spansk Kejserørn |
Populatie trend van deze soort neemt toe. |
| Er zijn geen ondersoorten gemeld (monotypisch). |
| Lengte : 78 - 82 cm |
| Spanwijdte : 180 - 210 cm |
| Gewicht : (M) gemiddeld 2700 gram / (V)
gemiddeld 3500 gram |
De belangrijkste kenmerken van de
volwassen Spaanse Keizerarend zijn de opvallende
witte vlekken op de schouder en de vleugelboeg; verder is de vogel
grotendeels zwartbruin gekleurd. Door deze witte vlekken op de vleugelboeg
onderscheidt de Spaanse Keizerarend zich van de
Oostelijke Keizerarend.
Net als bij de laatstgenoemde is ook bij deze soort het achterhoofd en de
achterhals licht geelbruin. De staart is lichtgrijs met een zeer brede
donkere eindband.
Het jeugdkleed van de Spaanse Keizerarend is iets
donkerder roodbruin dan dat van de
Oostelijke Keizerarend
en later zandkleurig, maar altijd - ter onderscheid van de
Oostelijke Keizerarend
- zonder lengtestrepen. |
| Het verspreidingsgebied van deze soort is tegenwoordig
beperkt tot het zuidwestelijke deel van Spanje, waar de grootste aantallen
vooral in de volgende zes gebieden leven: regio Carpetana (Sierra
Guadarrama en Sierra Gredos), regio Orgenta, Tajobekken, Sierra Morena,
Sierra Málaga en het nationaal park Doñanna en omgeving. In Portugal was
er in 2003 na een afwezigheid van ongeveer 20 jaar weer een succesvol
broedgeval. Ook in Marokko, waar deze soort meer dan 150 jaar niet meer
had gebroed, is in 1995 weer een broedpaar gevonden. |
| De habitat van de Spaanse
Keizerarend wordt gevormd door de meer of minder uitgestrekte
eikenbossen in de bergachtige streken in het zuidwestelijk deel van het
Iberisch Schiereiland, de dalen van de rivieren Tajo en Tiétar en de
beboste moerassen en duinen in de Marismas van de Guadalquivir. |
| Tijdens de balts is een snel achterelkaar herhaalde
blaffende roep te horen, die aan het geluid van een raaf doet denken. Bij
gevaar voor het nest is een gedempt 'ko-gok' te horen. De bedelroep van de
jongen is een herhaald 'stiarb'. |
| Naast de jacht vanaf een zitplaats zoekt de
Spaanse Keizerarend doorgaans vliegend op een
hoogte van 2 - 30 meter naar voedsel. Daarbij wordt vaak de dekking van
bomen of struiken benut om een verrassingseffect te garanderen. Zodra de
arend een prooidier heeft opgemerkt, probeert hij de prooi in een
stootduik op de grond te grijpen. Konijnen vormen meer dan 50% het
hoofdvoedsel van de Spaanse Keizerarend.
Bovendien worden natuurlijk ook andere soorten kleine zoogdieren gevangen
en gegeten, alsmede aas en prooien van andere roofvogels. |
| Spaanse Keizerarend zijn
doorgaans pas op een leeftijd van 4 - 5 jaar geslachtsrijp. Niet zelden
zijn er echter broedparen waarbij een van de partners - meestal het
vrouwtje - nog een onvolwassen kleed draagt. Af en toe worden bij
dergelijke broedparen ook eieren gelegd en soms is er zelfs sprake van een
succesvol broedgeval. |
|
|
|
|
![Index A-Z [Falconiformes]](../../../../../images/Img-Infoteken.gif){kind=small}
